Mekânın yalnızca görsel bir formdan ibaret olmadığını; duyguları, ilişkileri ve hatta bilinçdışını da yansıtan canlı bir organizma olduğunu düşünen Gülenbaht, tasarım yaparken bu derinliği duyumsatabilen alanlar kurmayı temel motivasyonu olarak görür. Onun için bir mekân, içinde yaşananların izini taşır; saklar, çoğaltır ve dönüştürür.

Tasarım, onun yaklaşımında estetik bir uğraşın ötesindedir. Duygularla, ilişkilerle ve bilinçdışıyla kurulan incelikli bir diyalogdur. Italian Design Institute ve LaSalle College'da aldığı iç mimarlık eğitimleri, bu diyaloğa somut bir form kazandırmasına olanak sağlamıştır. Harvard University bünyesindeki The Architectural Imagination programı ise mimarlığın düşünceyle, kuramla ve kavramsal yapı ile kurduğu ilişkiyi derinlemesine incelemesine katkıda bulunmuştur.

İnsanın iç dünyasına duyduğu ilgi, onun psikanalitik yönelimini beslemiş; mekân ile ruhsallık arasındaki görünmeyen bağları araştırma arzusunu güçlendirmiştir. Psikanalitik formasyonunu İstanbul Psikanaliz Derneği'nde, çift terapisi formasyonunu ise Londra'daki Tavistock Centre'da tamamlayan Gülenbaht, psikanaliz alanındaki akademik yolculuğunu University of Essex'te yürüttüğü doktora çalışmasıyla tamamlamıştır.

Bugün onun için tasarım, insanın iç dünyası ile yaşadığı mekân arasında kurulan görünmeyen ilişkiyi duyumsatabilme sanatıdır. Mekânı yalnızca inşa etmek değil; anlamlandırmak, dinlemek ve insan ruhunun derinlikleriyle temas edebilen alanlar yaratmaktır.